Desember, jól og áramót

Tíminn líður merkileg hratt þessa dagana. Allt í einu er árið 2012 bara búið og 2013 byrjað.

Við Kári Björn eyddum desember saman heima við á meðan Brjánn sinnti vinnunni. Kári kippti sér ekkert upp við skiptinguna, enda orðinn vanur því að oft er hann bara með öðru okkar. Núna er ég (Andrea) svo farin aftur að vinna næstu tvo mánuði á meðan feðgarnir eyða tíma saman.
Það var ansi mikið að gera í desember við allt þetta hefðbundna jólastúss þannig að mánuðurinn leið hratt.

Kári Björn fór á tvö jólaböll í desember, hjá Borgun og Íslenskri ættleiðingu. Hann var svoldið hissa á öllu saman í fyrra skiptið og þótt hann vildi dansa í kringum jólatréð vildi hann bara vera í fanginu á öðru foreldrinu á meðan á því stóð. Hann var ánægður með veitingarnar, sérstaklega þar sem það var nammi á kökunni, og var ekkert hræddur við jólasveinana. Eiginlega þvert á móti því að þegar jólasveinarnir voru búnir að gefa krökkunum nammipoka (sem Kári Björn var alveg svakalega ánægður með) var í boði að láta taka mynd af sér með jólasveini og Kári var sko alveg til í það :)

Eftir þessa fyrstu jólaballareynslu var Kári Björn oft að biðja um að fá að fara á ball og svo þegar nokkrir dagar voru í næsta jólaball byrjuðum við að telja niður á fingrunum, honum til mikillar gleði. Þegar svo kom að næsta jólaballi var litli maðurinn orðinn ansi spenntur og glaður.
Aftur var dansað í kringum jólatréð í fangi mömmunnar (pabbinn var því miður að vinna) og gerðar pásur til að næla sér í saltstangir (í þetta skiptið var lítill áhugi á nammikökunni). Þegar jólasveinarnir mættu svo á staðinn vildi Kári meina það að þeir ættu að gefa honum nammi og rétti út hendina í áttina að þeim. Við tókum okkur svo stöðu við jólatréð og fylgdumst með jólasveinunum. Allt í einu sleppti Kári Björn hendinni á mér og hljóp beint til eins jólasveinsins og vildi láta hann halda á sér. Jólasveinninn tók hann upp og hélt á honum í smá stund áður en mamman kom og sótti strákinn sinn. Kári fékk svo bolta og blöðru frá jólasveinunum áður en ballið var búið og var mjög ánægður með gjöfina sína.

Á milli jólaballanna hitti Kári Björn svo annan jólasvein sem kom í heimsókn til frændsystkina hans á aðfangadagsmorgun. Þar fékk hann líka gjöf frá jólasveininum.
Þar sem jólasveinarnir voru líka búnir að vera að gefa honum í skóinn finnst Kára Birni jólasveinar örugglega mjög fínir gaurar - enda hljóp hann í fangið á einum á seinna jólaballinu sínu :)

Jólin og áramótin voru fín hjá okkur litlu fjölskyldunni. Kári Björn hefur örugglega ekki alveg áttað sig á hugmyndinni um jólagjafir undir jólatrénu, en hann var duglegur að opna pakkana sína án þess að verða alveg brjálaður. Var svo alltaf mjög ánægður með það sem kom úr pökkunum og er búinn að vera að leika sér með ansi margt nýtt dót síðustu daga. En það sem vakti mesta lukku úr jólapökkunum var mörgæsabúningurinn frá föðursysturinni. Kári Björn vildi strax fara úr jólafötunum og í búninginn og er búinn að vera svoldið í honum síðan (og er algjör dúlla).

Á áramótunum var Kári Björn mjög áhugasamur um flugeldana en ef það var mjög mikið sprengt upp nálægt okkur þá fannst honum hávaðinn of mikill og ljósin of skær og varð smá smeykur. En hann stóð sig vel og vakti fram yfir áramót, lék sér við frændsystkini sín og hámaði í sig snakk yfir áramótaskaupinu.

Kári er alltaf að tala meira og meira, þótt stundum sé svoldið erfitt að skilja hvað hann er að meina (vóvóvei þýðir til dæmis jólasveinn). Hann skilur samt svo að segja allt sem við segjum við hann þannig að samskiptin ganga ágætlega hjá okkur.

Í desember fór Kári Björn tvisvar í pössun, fyrst í um hálftíma og svo í rúman klukkutíma. Í bæði skiptin hjá móðurömmunni og -afanum og það gekk eins og í sögu. Næst á dagskrá er svo að prófa aðeins lengri pössun og sjá hvernig það fer.
Við erum svo búin að sækja um leikskóla fyrir Kára en það er ólíklegt að hann komist að fyrr en eftir sumarið (sem var upprunalega planið okkar hvort eð er). Það kemur svo bara í ljós hvenær það verður.

Þessa dagana er Kári Björn mjög upptekinn af því að vera sjálfstæður, vill mjög oft klæða sig sjálfur, með misgóðum árangri. Hann verður mjög frústreraður þegar eitthvað gengur ekki upp hjá honum og þegar hann leyfir manni náðarsamlegast að hjálpa sér þá má maður bara hjálpa honum akkúrat passlega mikið, annars verður allt ónýtt. Við vitum að þetta er bara eðlilegur hlutur af því að vera tveggja ára, en stundum reynir þetta svoldið á þolinmæðina hjá okkur foreldrunum.

Almennt séð gengur allt alveg rosalega vel hjá okkur, betur en við hefðum getað ímyndað okkur. Hingað til hefur ekkert stórvægilegt komið upp á og Kári Björn virðist bara aðlagast nýja lífinu sínu alveg ótrúlega vel. Hann virðist haga sér eins og hver annar tveggja ára virkur strákur, auðvitað með það í huga að hann talar ekki ennþá almennilega. Hann er langoftast mjög kátur, elskar eltingaleik, að láta kitla sig, að fara út á róló og að horfa á Latabæ. Hann biður reglulega um að fá að fara í strætó, í sund og á jólaball og finnst mjög gaman að hitta aðra krakka og ömmur sínar og afa.
Við foreldrarnir erum smám saman að venjast nýja lífinu og finnst ótrúlegt að hugsa til þess að það séu bara rúmir fjórir mánuðir síðan við fengum Kára til okkar.