Íþróttaskóli og böll

Þá er enn einn mánuðurinn liðinn hjá litlu fjölskyldunni. Andrea eyðir dögunum í vinnunni á meðan Brjánn og Kári dunda sér saman á daginn.

Kári Björn heldur áfram að vera kátur og orkumikill og er alltaf að læra eitthvað nýtt.
Hann er byrjaður í íþróttaskóla á laugardögum og finnst það ekkert smá skemmtilegt. Við sjáum líka að hann hefur gott af þessu, meðal annars að læra að fylgja leiðbeiningum, svo sem að bíða þegar á að bíða í stað þess að hlaupa bara um stefnulaust. En þar sem eitt af því skemmtilegasta sem Kári gerir er að hlaupa þá fær hann núna fína útrás á laugardögum.

Í mánuðinum fórum við í Ævintýragarðinn með Íslenskri Ættleiðingu og þótt Kára hefði fundist gaman að hoppa og hlaupa þá var hann hálf smeykur við allan hávaðann. Við stoppuðum því ekkert mjög lengi þar.

Við fórum einnig í tvö barnaafmæli í mánuðinum, Kára Birni til mikillar gleði. Við erum ánægjulega hissa á því hvað Kára finnst lítið mál að afhenda afmælisbarninu pakkann þegar við förum í afmæli. Hann leggur nefnilega mikla áherslu á að halda á pakkanum á leiðinni í afmælið og finnst skemmtilegast ef hann fær að hjálpa til að pakka inn. Svo er afmælissöngurinn annað af tveimur lögum sem við foreldrarnir erum sífellt beðin um að syngja (oft á dag - hitt lagið er Höfuð, herðar, hné og tær sem Kári lærði í íþróttaskólanum) og ef Kári sér loga á kerti einhvers staðar þá vill hann blása á það eins og er gert í afmælum.

Kári Björn er búinn að fara nokkrum sinnum í pössun til móðurömmu sinnar og -afa og það hefur bara gengið mjög vel. Hann hefur bara kvatt foreldra sína án vandræða en verið glaður að sjá okkur þegar við komum til baka. Svo kemur bara í ljós síðar hvort pössun hjá einhverjum öðrum komi til með að ganga jafn vel.

Kári er með mikinn áhuga á böllum - þ.e. það sem hann telur vera ball. Alltaf þegar hann sér einhvern uppi á sviði einhvers staðar (t.d. í sjónvarpinu) og hóp af fólki að fylgjast með, þá er ball. Líka þegar einhver er að syngja, það er líka ball. Svo að sjálfsögðu eru jólaböll það flottasta, þó að það hafi bara verið í desember. Hann tekur upp á því í tíma og ótíma að syngja (að okkur finnst, einhver random hljóð - en þau hljóma örugglega öðruvísi í hans eyrum), notar eitthvað dót fyrir míkrafón og dansar stundum líka. Stundum sækir hann Playmo-tré, setur þau á gólfið, tilkynnir að það sé ball og fer að syngja. Það getur verið alveg ótrúlega fyndið :)

Í rúma viku núna í janúar héldum við að Kári Björn væri bara ákveðinn í að hætta með bleyju, hann lét alltaf vita þegar hann þurfti að pissa og bleyjan var alltaf þurr. Vandamálið var að þegar við settum hann í nærföt í staðinn fyrir bleyju, þá vildi hann ekki vera í neinum öðrum fötum - hann var jú í buxum og bol, hvað meira þarf maður eiginlega... Það var svo alveg hrikalega fyndið þegar hann var á nærfötunum, vildi fá hár-kleinuhring í hárið (stuff til að búa til snúð í hárið) og fór að syngja. Svo var hann svo ánægður með að vera á nærfötunum að hann setti oft bumbuna út og strauk yfir magann, voðalega ánægður.

Núna virðist hann vera hættur við að hætta með bleyju, þannig að það kemur bara í ljós hvernig það fer. Við þurfum allavega bara að díla við pissubleyjur, þannig að þetta er ekkert stórmál hvenær hann ákveður að hætta.

Bráðum (20. febrúar) verður komið hálft ár síðan við Brjánn hittum Kára Björn í fyrsta skipti. Tíminn er búinn að vera ótrúlega fljótur að líða en samt finnst okkur skrýtið að þetta sé ekki lengri tími sem hefur liðið.
Ég (Andrea) er búin að ákveða að halda áfram að blogga amk einu sinni í mánuði, allavega þangað til ár er liðið frá ættleiðingunni. Það verður fínt fyrir okkur seinna meir að eiga bloggfærslurnar svo að við gleymum ekki hvernig allt hefur gengið.

Hér eru svo tvær myndir frá því í morgun, Kári vildi endilega vera með sólgleraugun þegar við fórum út að leika í morgun (hann er mjög hrifinn af sólgleraugunum sínum) og smakkaði svo svoldinn snjó úti á róló.