Sex mánuðir

Í dag eru akkúrat sex mánuðir síðan við Brjánn hittum Kára Björn í fyrsta skipti. Við munum aldrei gleyma því þegar við heyrðum fyrst í stráknum okkar, grátandi á leið inn á hótelið okkar. Hann hætti svo að gráta þegar hann fékk snakkpoka og var svo eftir það til í að skoða okkur aðeins.
Núna þegar hálft ár er liðið finnst okkur bæði skrýtið hvað tíminn hefur liðið hratt og líka ótrúlegt að það sé ekki lengra síðan. Við munum alveg vel eftir því hvað lífið okkar var þægilegt á meðan við vorum barnlaus en getum núna ekki hugsað okkur lífið án Kára okkar.

Kári Björn heldur annars áfram að vera kátur og glaður svona oftast nær. Þessa dagana er hann mjög upptekin af því að allir fari eftir reglunum eins og að sitja þegar maður borðar, stoppa á rauðu ljósi og sitja og halda sér þegar maður rólar. Hann er alveg óhræddur við að minna mann á þetta og æpir oft á mann að stoppa þegar við erum í bílnum og hann sér rautt ljós framundan.
Kári er mikið fyrir að syngja og uppáhaldslögin hans eru "Höfuð, herðar, hné og tær", "Hjólin á strætó", afmælissöngurinn og Mörgæsalagið. Ég er að verða ansi þjálfuð í að syngja þau. Svo syngur Kári oft líka, en við áttum okkur engan veginn á því hvaða lag/lög hann reynir að syngja.

Latibær er í miklu uppáhaldi hjá Kára og Halla virðist vera uppáhaldspersónan hans úr þáttunum þótt Íþróttaálfurinn sé líka mjög spennandi. Kári Björn vill mikið vera með sólgleraugu á hausnum eins og Íþróttaálfurinn (eða Íííí eins og Kári kallar hann) og vera í bol sem hann segir að sé eins og Halla sé í. Svo eru mörgæsir líka alveg endalaust spennandi hjá litla manninum.

Kári Björn er mjög duglegur að kubba og er farinn að dunda sér svoldið við alls konar ímyndunarleiki með köllum og litlum dýrum. Hann púslar, teiknar og málar stundum en skemmtilegast er að fara í eltingaleik eða á háhest. Ferðir út á róló eða í sund eru svo alltaf jafn vinsælar.

Kári er búinn að prófa að fara í pössun hjá Atla móðurbróður sínum, sem hann er mjög hrifinn af, og það gekk bara eins og í sögu, eins og þegar hann hefur verið passaður af móðurömmu sinni og -afa.

Hér eru svo nokkrar myndir sem hafa verið teknar síðustu daga.

Að leika með kubbana.

Afmælisveisla hjá bangsanum, kaka úr leir og sunginn afmælissöngur.

Nokkur andlit Kára Björns.

Íþróttaskóli og böll

Þá er enn einn mánuðurinn liðinn hjá litlu fjölskyldunni. Andrea eyðir dögunum í vinnunni á meðan Brjánn og Kári dunda sér saman á daginn.

Kári Björn heldur áfram að vera kátur og orkumikill og er alltaf að læra eitthvað nýtt.
Hann er byrjaður í íþróttaskóla á laugardögum og finnst það ekkert smá skemmtilegt. Við sjáum líka að hann hefur gott af þessu, meðal annars að læra að fylgja leiðbeiningum, svo sem að bíða þegar á að bíða í stað þess að hlaupa bara um stefnulaust. En þar sem eitt af því skemmtilegasta sem Kári gerir er að hlaupa þá fær hann núna fína útrás á laugardögum.

Í mánuðinum fórum við í Ævintýragarðinn með Íslenskri Ættleiðingu og þótt Kára hefði fundist gaman að hoppa og hlaupa þá var hann hálf smeykur við allan hávaðann. Við stoppuðum því ekkert mjög lengi þar.

Við fórum einnig í tvö barnaafmæli í mánuðinum, Kára Birni til mikillar gleði. Við erum ánægjulega hissa á því hvað Kára finnst lítið mál að afhenda afmælisbarninu pakkann þegar við förum í afmæli. Hann leggur nefnilega mikla áherslu á að halda á pakkanum á leiðinni í afmælið og finnst skemmtilegast ef hann fær að hjálpa til að pakka inn. Svo er afmælissöngurinn annað af tveimur lögum sem við foreldrarnir erum sífellt beðin um að syngja (oft á dag - hitt lagið er Höfuð, herðar, hné og tær sem Kári lærði í íþróttaskólanum) og ef Kári sér loga á kerti einhvers staðar þá vill hann blása á það eins og er gert í afmælum.

Kári Björn er búinn að fara nokkrum sinnum í pössun til móðurömmu sinnar og -afa og það hefur bara gengið mjög vel. Hann hefur bara kvatt foreldra sína án vandræða en verið glaður að sjá okkur þegar við komum til baka. Svo kemur bara í ljós síðar hvort pössun hjá einhverjum öðrum komi til með að ganga jafn vel.

Kári er með mikinn áhuga á böllum - þ.e. það sem hann telur vera ball. Alltaf þegar hann sér einhvern uppi á sviði einhvers staðar (t.d. í sjónvarpinu) og hóp af fólki að fylgjast með, þá er ball. Líka þegar einhver er að syngja, það er líka ball. Svo að sjálfsögðu eru jólaböll það flottasta, þó að það hafi bara verið í desember. Hann tekur upp á því í tíma og ótíma að syngja (að okkur finnst, einhver random hljóð - en þau hljóma örugglega öðruvísi í hans eyrum), notar eitthvað dót fyrir míkrafón og dansar stundum líka. Stundum sækir hann Playmo-tré, setur þau á gólfið, tilkynnir að það sé ball og fer að syngja. Það getur verið alveg ótrúlega fyndið :)

Í rúma viku núna í janúar héldum við að Kári Björn væri bara ákveðinn í að hætta með bleyju, hann lét alltaf vita þegar hann þurfti að pissa og bleyjan var alltaf þurr. Vandamálið var að þegar við settum hann í nærföt í staðinn fyrir bleyju, þá vildi hann ekki vera í neinum öðrum fötum - hann var jú í buxum og bol, hvað meira þarf maður eiginlega... Það var svo alveg hrikalega fyndið þegar hann var á nærfötunum, vildi fá hár-kleinuhring í hárið (stuff til að búa til snúð í hárið) og fór að syngja. Svo var hann svo ánægður með að vera á nærfötunum að hann setti oft bumbuna út og strauk yfir magann, voðalega ánægður.

Núna virðist hann vera hættur við að hætta með bleyju, þannig að það kemur bara í ljós hvernig það fer. Við þurfum allavega bara að díla við pissubleyjur, þannig að þetta er ekkert stórmál hvenær hann ákveður að hætta.

Bráðum (20. febrúar) verður komið hálft ár síðan við Brjánn hittum Kára Björn í fyrsta skipti. Tíminn er búinn að vera ótrúlega fljótur að líða en samt finnst okkur skrýtið að þetta sé ekki lengri tími sem hefur liðið.
Ég (Andrea) er búin að ákveða að halda áfram að blogga amk einu sinni í mánuði, allavega þangað til ár er liðið frá ættleiðingunni. Það verður fínt fyrir okkur seinna meir að eiga bloggfærslurnar svo að við gleymum ekki hvernig allt hefur gengið.

Hér eru svo tvær myndir frá því í morgun, Kári vildi endilega vera með sólgleraugun þegar við fórum út að leika í morgun (hann er mjög hrifinn af sólgleraugunum sínum) og smakkaði svo svoldinn snjó úti á róló.

Desember, jól og áramót

Tíminn líður merkileg hratt þessa dagana. Allt í einu er árið 2012 bara búið og 2013 byrjað.

Við Kári Björn eyddum desember saman heima við á meðan Brjánn sinnti vinnunni. Kári kippti sér ekkert upp við skiptinguna, enda orðinn vanur því að oft er hann bara með öðru okkar. Núna er ég (Andrea) svo farin aftur að vinna næstu tvo mánuði á meðan feðgarnir eyða tíma saman.
Það var ansi mikið að gera í desember við allt þetta hefðbundna jólastúss þannig að mánuðurinn leið hratt.

Kári Björn fór á tvö jólaböll í desember, hjá Borgun og Íslenskri ættleiðingu. Hann var svoldið hissa á öllu saman í fyrra skiptið og þótt hann vildi dansa í kringum jólatréð vildi hann bara vera í fanginu á öðru foreldrinu á meðan á því stóð. Hann var ánægður með veitingarnar, sérstaklega þar sem það var nammi á kökunni, og var ekkert hræddur við jólasveinana. Eiginlega þvert á móti því að þegar jólasveinarnir voru búnir að gefa krökkunum nammipoka (sem Kári Björn var alveg svakalega ánægður með) var í boði að láta taka mynd af sér með jólasveini og Kári var sko alveg til í það :)

Eftir þessa fyrstu jólaballareynslu var Kári Björn oft að biðja um að fá að fara á ball og svo þegar nokkrir dagar voru í næsta jólaball byrjuðum við að telja niður á fingrunum, honum til mikillar gleði. Þegar svo kom að næsta jólaballi var litli maðurinn orðinn ansi spenntur og glaður.
Aftur var dansað í kringum jólatréð í fangi mömmunnar (pabbinn var því miður að vinna) og gerðar pásur til að næla sér í saltstangir (í þetta skiptið var lítill áhugi á nammikökunni). Þegar jólasveinarnir mættu svo á staðinn vildi Kári meina það að þeir ættu að gefa honum nammi og rétti út hendina í áttina að þeim. Við tókum okkur svo stöðu við jólatréð og fylgdumst með jólasveinunum. Allt í einu sleppti Kári Björn hendinni á mér og hljóp beint til eins jólasveinsins og vildi láta hann halda á sér. Jólasveinninn tók hann upp og hélt á honum í smá stund áður en mamman kom og sótti strákinn sinn. Kári fékk svo bolta og blöðru frá jólasveinunum áður en ballið var búið og var mjög ánægður með gjöfina sína.

Á milli jólaballanna hitti Kári Björn svo annan jólasvein sem kom í heimsókn til frændsystkina hans á aðfangadagsmorgun. Þar fékk hann líka gjöf frá jólasveininum.
Þar sem jólasveinarnir voru líka búnir að vera að gefa honum í skóinn finnst Kára Birni jólasveinar örugglega mjög fínir gaurar - enda hljóp hann í fangið á einum á seinna jólaballinu sínu :)

Jólin og áramótin voru fín hjá okkur litlu fjölskyldunni. Kári Björn hefur örugglega ekki alveg áttað sig á hugmyndinni um jólagjafir undir jólatrénu, en hann var duglegur að opna pakkana sína án þess að verða alveg brjálaður. Var svo alltaf mjög ánægður með það sem kom úr pökkunum og er búinn að vera að leika sér með ansi margt nýtt dót síðustu daga. En það sem vakti mesta lukku úr jólapökkunum var mörgæsabúningurinn frá föðursysturinni. Kári Björn vildi strax fara úr jólafötunum og í búninginn og er búinn að vera svoldið í honum síðan (og er algjör dúlla).

Á áramótunum var Kári Björn mjög áhugasamur um flugeldana en ef það var mjög mikið sprengt upp nálægt okkur þá fannst honum hávaðinn of mikill og ljósin of skær og varð smá smeykur. En hann stóð sig vel og vakti fram yfir áramót, lék sér við frændsystkini sín og hámaði í sig snakk yfir áramótaskaupinu.

Kári er alltaf að tala meira og meira, þótt stundum sé svoldið erfitt að skilja hvað hann er að meina (vóvóvei þýðir til dæmis jólasveinn). Hann skilur samt svo að segja allt sem við segjum við hann þannig að samskiptin ganga ágætlega hjá okkur.

Í desember fór Kári Björn tvisvar í pössun, fyrst í um hálftíma og svo í rúman klukkutíma. Í bæði skiptin hjá móðurömmunni og -afanum og það gekk eins og í sögu. Næst á dagskrá er svo að prófa aðeins lengri pössun og sjá hvernig það fer.
Við erum svo búin að sækja um leikskóla fyrir Kára en það er ólíklegt að hann komist að fyrr en eftir sumarið (sem var upprunalega planið okkar hvort eð er). Það kemur svo bara í ljós hvenær það verður.

Þessa dagana er Kári Björn mjög upptekinn af því að vera sjálfstæður, vill mjög oft klæða sig sjálfur, með misgóðum árangri. Hann verður mjög frústreraður þegar eitthvað gengur ekki upp hjá honum og þegar hann leyfir manni náðarsamlegast að hjálpa sér þá má maður bara hjálpa honum akkúrat passlega mikið, annars verður allt ónýtt. Við vitum að þetta er bara eðlilegur hlutur af því að vera tveggja ára, en stundum reynir þetta svoldið á þolinmæðina hjá okkur foreldrunum.

Almennt séð gengur allt alveg rosalega vel hjá okkur, betur en við hefðum getað ímyndað okkur. Hingað til hefur ekkert stórvægilegt komið upp á og Kári Björn virðist bara aðlagast nýja lífinu sínu alveg ótrúlega vel. Hann virðist haga sér eins og hver annar tveggja ára virkur strákur, auðvitað með það í huga að hann talar ekki ennþá almennilega. Hann er langoftast mjög kátur, elskar eltingaleik, að láta kitla sig, að fara út á róló og að horfa á Latabæ. Hann biður reglulega um að fá að fara í strætó, í sund og á jólaball og finnst mjög gaman að hitta aðra krakka og ömmur sínar og afa.
Við foreldrarnir erum smám saman að venjast nýja lífinu og finnst ótrúlegt að hugsa til þess að það séu bara rúmir fjórir mánuðir síðan við fengum Kára til okkar.

Nóvember liðinn

Nóvember er búinn að líða frekar hratt. Ég (Andrea) er búin að vera í vinnunni og Brjánn heima með Kára. Fyrst um sinn var Kári Björn ekkert voðalega sáttur við að mamma sín væri í vinnunni allan daginn, en eftir nokkra daga var hann orðinn vanur þessu og sætti sig sæmilega við þetta fyrirkomulag. Fagnaði mér samt alltaf rosalega þegar ég kom heim eftir vinnu :)
Þeir feðgar voru duglegir að dunda sér við ýmislegt á meðan ég var í vinnunni, fóru oft í sund og gerðu ýmsar bökunartilraunir.

Kári Björn að máta skyrtu af pabba sínum.

Við fórum líka í þriðja barnaafmælið í mánuðinum, Kári Björn segir núna alltaf "afmæli" þegar hann sér logandi kerti :)

Eina helgina fórum við eina nótt í sumarbústað tengdó. Við vorum ekki viss um hvernig Kári myndi taka því að sofa annars staðar en heima, en það reyndist ekki vera neitt vandamál. Hann skemmti sér vel í bústaðnum, í boltaleik með foreldrunum og að sjálfsögðu fór pottormurinn í pottinn.

Kári Björn talar alltaf meira og meira, stundum er hann að reyna að segja manni eitthvað sem honum finnst greinilega mjög merkilegt, en hann er því miður ekki með orðaforða í svoleiðis frásagnir þannig að hann verður stundum svoldið frústreraður þegar við skiljum hann ekki.
Síðustu daga er hann búinn að vera mjög upptekin af stór/lítill og bendir á hluti og hrópar "stór" og svo á minni hlut og segir með venjulegri rödd "lítill". Orðin hans hljóma reyndar ekki alltaf eins og þau eiga að hljóma, en við skiljum hann svona oftast. Hann skilur næstum allt sem við segjum við hann.

Núna erum við Brjánn búin að skipta um hlutverk, ég er heima með Kára á meðan Brjánn fer í vinnuna. Það er mjög fínt að vera heima í desember og kynna Kára Björn fyrir öllu jólastússinu. Við fórum til dæmis í dag og keyptum ljósaseríu sem við settum í gluggann hans. Svo næstu daga eigum við eftir að hlusta á jólalög, baka smákökur og skoða jólaskraut.

Í gær fórum við Kári að hitta vinkonur og syni þeirra og bökuðum og skreyttum piparkökur. Kári Björn skemmti sér mjög vel, sérstaklega við að borða kökuskraut. Var svo mjög stoltur af afrakstrinum, en finnst piparkökurnar reyndar ekkert góðar, en sleikir af þeim glassúrinn og kökuskrautið.

Annars heldur Kári Björn áfram að uppgötva eitthvað nýtt, bæta við orðaforðann og gaurast. Finnst rosalega gaman í alls konar eltingarleikjum, að vera úti á róló en líka að kubba, klippa pappír, fara í bað og láta tannbursta sig. Þessa dagana er hann endalaust að segja að eitthvað sé fyrir stóra krakka (hjá honum hljómar það reyndar bara einfalt: "kakka") þegar hann vill ekki eitthvað, hann má ekki gera/fá eitthvað eða þegar eitthvað er of stórt fyrir hann.

Við gerðum tilraun til að taka fjölskyldumynd um daginn, það gekk ekki alveg nógu vel, það var alltaf einhver skrýtinn á myndinni.

Sund, afmæli og klipping

Kári Björn heldur áfram að vera kátur og glaður svona oftast nær. Hann virðist vera með endalausa orku og hleypur út um allt á milli þess sem hann dregur foreldra sína inn í herbergi og skipar þeim að kubba með sér (eða lesa fyrir sig, eða leika í einhverjum leik sem hann finnur upp á). Hann vaknar glaður á morgnana eftir að hafa oftast (ekki alveg alltaf samt) sofið alla nóttina í sínu rúmi. Kára finnst rosalega gaman að hnoðast með foreldrum sínum, láta kitla sig og knúsa. Hann er núna farinn líka að kyssa okkur að fyrra bragði (byrjaði á því fyrir svona tveim, þremur vikum) sem okkur finnst náttúrlega alveg frábært.

Við höldum áfram að fikra okkur áfram með ýmislegt til að prófa, höfum fengið nokkrar heimsóknir og það hefur gengið vel þótt Kári Björn sé stundum svoldið óöruggur með sig ef það eru börn að skoða hans dót. En það er allavega orðið þannig að ef einhver vill koma í heimsókn til okkar þá er það velkomið.

Kári er búinn að prófa að fara tvisvar í barnaafmæli og í bæði skiptin gekk það bara mjög vel, hann borðaði afmæliskökuna með bestu lyst, lék sér með dót án þess að eiga í of miklum útistöðum við aðra krakka og var mjög hrifinn af hugmyndinni um afmælissöng og það að blása á kerti. Á leiðinni heim í bílnum í bæði skiptin vildi hann láta syngja afmælissönginn nokkrum sinnum og alltaf þegar hann sér myndir af afmælisköku með kertum (í bókunum sínum) blæs hann í áttina að myndinni.

Þar sem Kári Björn er afskaplega hrifinn af því að fara í bað þá áttum við alveg von á að hann væri hrifinn af sundi og það reyndist vera rétt. Við erum búin að fara tvisvar í sund við mikla hrifningu yngsta fjölskyldumeðlimarins. Hann prófaði rennibrautir og fór á kaf og fannst þetta allt voða skemmtilegt.

Glaður í baði.

Í dag fór Kári svo í sína fyrstu klippingu. Fyrst lét pabbinn klippa sig og mæðginin fylgdust með og sáu að þetta var nú ekkert hættulegt. Kári Björn var svo bara duglegur, sat nokkurn veginn kyrr og var ekkert ósáttur við að láta klippa sig. Vildi líka láta aðeins blása á sér hárið (mjög mikilvægt) og minntist svo nokkrum sinnum í dag á að hann hefði farið í klippingu og væri nú rosa fínn (benti á hárið á sér og sagði vááá).

Orðaforðinn hjá Kára eykst smátt og smátt, það sem hann segir er kannski ekki alltaf mjög skiljanlegt, en honum fer fram (í dag lærði hann t.d. nýtt orð, snjór eða "njó"). Hann er líka greinilega að safna í sarpinn því að síðustu daga er hann endalaust að benda á hluti og lætur okkur segja hvað hlutirnir heita. Það getur orðið svoldið þreytandi að vera endalaust að segja diskur, gaffall, gólf, mamma, ljós, og svo framvegis, í  miðri máltíð, en við foreldrarnir hlýðum samviskusamlega þegar Kári fer að benda, enda viljum við að sjálfsögðu hjálpa honum að læra.

Kári er farinn að segja brandara, hann er svona (sagt einhvern tímann yfir daginn): Góða nótt - neiiii - góðan dag (og svo er hlegið/brosað). Hans útgáfa hljómar reyndar einhvern veginn svona: "nú nú nú - neiiii - dag".

Kári Björn er búinn að stækka heilmikið síðan við fengum hann, hann fór til læknis í vikunni og var hæðar- og þyngdarmældur. Þegar við fengum hann var hann 88 cm og 11,7 kg. Húna er hann 90 cm og 12,4 kg. Það var líka nokkuð augljóst þegar við sáum hann borða að hann myndi líklegast stækka hratt til að byrja með. Hann heldur áfram að borða mikið, en okkur finnst mögulega aðeins verið farið að hægjast á hjá honum (ekki mikið samt).

Á morgun er mamman að fara að vinna og þaðan í frá munu Andrea og Brjánn skiptast á að vinna og vera heima hjá Kára, mánuð eða tvo í senn. Það er skrýtið að þessir tveir mánuðir sem við erum búin að hafa öll saman eru búnir og það á eftir að vera skrýtið fyrir mömmuna að fara í vinnuna og feðgana að vera bara tveir saman. Kári Björn er búinn að heimsækja mömmu vinnu nokkrum sinnum og mun væntanlega kíkja í heimsókn á morgun líka. Þannig mun hann vonandi átta sig á að mamma er ekkert horfin heldur kemur aftur heim í lok hvers dags. Vonandi eiga næstu dagar og vikur eftir að ganga vel hjá okkur fjölskyldunni.

Ólíkt því sem Kári Björn heldur miðað við hans reynslu af vinnunni hjá mömmu mun mamman ekki hlusta á mörgæsalagið á youtube og borða matarkex allan daginn í vinnunni. :)

Fyrstu veikindin afstaðin

Kári Björn er búinn að vera lasinn síðustu daga en er sem betur fer orðinn hress núna.
Hann byrjaði að kveinka sér svoldið þegar hann borðaði um síðustu helgi og við héldum að hann væri kannski með munnangur eða að fá jaxla eða eitthvað þannig. Aðfaranótt sunnudagsins var hann oft að vakna og grét þá mikið, en sofnaði svo aftur og á sunnudaginn vildi hann ekki borða mikið (þótt hann væri alveg til í ís hjá ömmu og afa).

Aðfaranótt mánudagsins var aftur erfið og Andrea svaf á dýnu á gólfinu inni í Kára herbergi á meðan Brjánn sá um að hugga Kára Björn þegar hann vaknaði grátandi. Á mánudeginum borðaði hann svo sama og ekkert, en reyndi það nokkrum sinnum og fór þá alltaf að hágráta. Svo hékk hann alveg utan í mömmu sinni sem átti helst að halda á honum allan daginn. Þá vissum við foreldrarnir að það væri eitthvað meira að en eitthvað smá  munnangur og fórum með strákinn til læknis. Læknirinn sagði okkur að Kári Björn væri með gin- og klaufaveiki, öðru nafni handa-, fóta- og munnveiki (hand, foot and mouth disease) sem lýsti sér þannig að það væru útbrot (litlar blöðrur) á höndum, fótum og í munni. Það var víst hellingur af þessum útbrotum aftast í munninum á Kára, sem útskýrði sársaukann hjá honum við að borða. Okkur foreldrunum var létt við að vita hvað væri að barninu okkar og að það myndi lagast á nokkrum dögum.

Næstu tvær nætur svaf Andrea á dýnu á gólfi inni í geymslu (gluggalausa herbergi fyrir þá sem þekkja til) en Kári svaf í hjónarúminu með pabba sínum. Brjánn sá um að hugga strákinn þegar hann vaknaði á næturna (sem var oft) og mamman var svo til taks á daginn. Þar sem Kári Björn vildi helst bara vera í fanginu á mömmu sinni í veikindunum ákváðum við að skipta með okkur verkum svona. Það gekk ágætlega, en mikið óskaplega vorum við orðin þreytt.

Í gær fór Kári svo að hressast, byrjaði að borða svoldið en gat ekki borðað hvað sem er. Hann byrjaði að líkjast sjálfum sér, en var frekar pirraður. Þegar hann lagði sig eftir hádegi svaf hann án þess að vakna grátandi og við foreldrarnir sáum fram á að eiga mögulega góða nótt. Það gekk eftir og Kári Björn svaf í einum dúr í alla nótt og foreldrarnir sváfu vel í sínu rúmi. Hann er orðinn hress núna og virðist alveg hættur að kveinka sér, þótt við ætlum að forðast harðan mat í dag.

Við erum ánægð með að vera búin að fá káta matargatið okkar aftur. Það var mjög erfitt að horfa upp á Kára Björn gráta af sársauka við að reyna að borða en vilja samt borða eitthvað. Svo gat hann náttúrlega lítið gert sig skiljanlegan, þannig að okkur létti mikið að vita hvað var að.

Að öðru leyti en hvað við kemur veikindum gengur bara mjög vel hjá okkur litlu fjölskyldunni. Ömmur og afar eru farin að fá að koma í heimsókn til okkar og Kári Björn tekur því bara vel. Við höldum annars bara áfram okkar rútínulífi og finnst frekar skrýtið hvað tíminn líður hratt.

Við kíktum í Elliðárdalinn um daginn til að skoða kanínur

Rútínulíf

Jæja, þá erum við búin að vera heima í fjórar vikur og búin að vera fjölskylda í mánuð og fimm dögum betur.

Ennþá gengur allt mjög vel og allir eru að venjast nýja lífinu, meira að segja heimiliskötturinn. Birta kisa virðist vera farin að átta sig á því að Kári Björn er ekki að fara neitt og að hann er ekki jafn hættulegur og hann lítur út fyrir að vera. Hún er samt fljót að láta sig hverfa þegar hún sér fram á að hann ætli að fara að kássast í henni. Kári virðist líka vera farin að átta sig á því að Birta er ekkert sérstaklega mikið fyrir börn og lætur hana að mestu leyti í friði.

Síðustu tvær vikurnar erum við búin að vera að dúlla okkur heima, fara hingað og þangað og fá þær upplýsingar hjá lækni að Kári Björn sé hraustur og án annarra kvilla en þeirra sem við vissum af. Hann kemur til með að þurfa að fara í einhverjar aðgerðir, en það kemur allt saman betur í ljós síðar.

Kári Björn ánægður í gallabuxunum sínum, hann vill helst alltaf vera í þeim.

Kári Björn sefur langoftast alla nóttina, sofnar milli átta og níu (fer eftir hvað hann er lengi að sofna/hætta að vera óþekkur) og vaknar milli sjö og átta. Sefur án vandræða í sínu rúmi þannig að foreldrarnir fá nægan ótruflaðan svefn, þeim til mikillar ánægju. Kári borðar ennþá mjög vel en er farinn að vesenast meira með matinn en áður, foreldrunum til mikillar gleði - eða hitt þó heldur. Við erum að spá í hvort sé mögulega að hægjast aðeins á átinu hjá honum, en það á eftir að koma betur í ljós.

Við erum farin að auka heimsóknir til annarra og erum búin að fá móðurömmuna og -afann í stutta heimsókn sem gekk bara vel. Svo fengum við félagsráðgjafa í heimsókn í dag og Kári Björn sætti sig alveg við að hún væri á heimilinu, en vildi reyndar losna við hana þegar leið á viðtalið, sagði "jæja" og fór fljótlega eftir það að vinka bless. Sem hluta af ættleiðingarferlinu þarf að skila nokkrum eftirfylgniskýrslum til Kína, þeirri fyrstu núna eftir að mánuður er liðinn. Þessar skýrslur þarf félagsráðgjafi að vinna, þannig að við munum fá nokkrar félagsráðgjafaheimsóknir næstu árin.

Við skruppum aðeins út á Gróttu um daginn í smá fjöruferð.

Kári Björn heldur áfram að vera afskaplega hrifinn af dýrum, hann er líka endalaust að benda á strætóa, stóra bíla, flugvélar og vinnuvélar þegar við erum úti. Hann verður sífellt klárari að kubba með legokubbum og áhugi hans á að leika með bíla er að aukast. Eldhúsáhöld (dótaútgáfan), sérstaklega hnífapör, halda samt áfram að vera skemmtilegust. Það er endalaust hægt að búa til mat úr lofti og gefa foreldrum og böngsum að borða. Kára finnst líka gaman að hlusta á barnatónlist en í langmestu uppáhaldi er Mörgæsalagið úr Söngvaborg 6 sem við fundum á youtube. Það er búið að hlusta/horfa ansi oft á það á þessu heimili og Kári biður um að fá að horfa á það nokkrum sinnum á dag.

Á hoppubelgnum í Húsdýragarðinum.

Við erum búin að kíkja aðeins í Húsdýragarðinn sem á eftir að verða heimsóttur nokkuð oft gerum við ráð fyrir. Um daginn kíktum svo í dagsferð í sumarbústað föðurafans og -ömmunnar. Kári Björn var mjög ánægður með ferðina í heita pottinn, eftir að hann var búinn að jafna sig. Hann fór nefnilega svoldið að gráta þegar hann hélt að við ætluðum að svíkja hann um heitapottsferðina. Honum finnst alveg svakalega gaman að fara í bað og leist ekkert smá vel á þegar við buðum honum að fara í bað í heita pottinum. Hann reif sig úr öllum fötunum og ætlaði beinustu leið í pottinn. Þegar við fórum að setja hann í sundbuxur hélt hann að við ætluðum að svíkja hann um baðferðina og fór að hágráta. Hann róaðist aðeins þegar mamman var komin í pottinn í sundfötunum og varð mjög glaður þegar hann fékk að fara útí líka, ásamt pabbanum.

Glaður í pottinum.

Ánægður eftir góða "bað"ferð í bústaðnum.

Á næstum dögum og vikum munum við halda áfram að sinna rútínunni okkar og auka væntanlega samneyti okkar við annað fólk. Við foreldrarnir munum líka halda áfram að kenna Kára Birni ný orð, maður kemst víst ekki mjög langt í lífinu á "nei", "jæja", "gkha" (drekka), "nónónó" (góða nótt) og öðrum svipuðum orðum.